ไปไหนดีวะ

ช่วงนี้นั่งคิดๆเกี่ยวกับอนาคตตัวเอง อย่างนึงที่ชอบเกี่ยวกับตัวเองคือ มีอนาคตที่ค่อนข้างจะเป็นของตัวเอง และแน่วแน่ ไม่ต้องให้พ่อแม่ช่วยคิด แล้วก็ไม่เคยโดนบังคับให้เรียนนู่นนี่เลย ^^ อยากเป็นกราฟิกดีไซเนอร์มากๆ ฝันไว้เรียบร้อยแล้วว่าซักวันจะมีเงินเดือนเป็นแสน 555555 เคยคิดว่าชัวร์แน่ๆ ชั้นไม่ชายตามองอาชีพอื่น แต่หลังๆมานี้เริ่มคิดหนัก – -” แบบ…อะไรๆมันก็เปลี่ยนแฮะ

อาชีพแรกที่อยากเป็นเลยคือครู (อุ้ว โคดฮิตอ่ะ) ตอนนั้นยังเด็กม๊ากมากๆๆๆ เห็นแม่เป็นอาจารย์ไง เลยบ้าจี้อยากเป็น มีคนเคารพนับถือไรเงี้ย อิอิ เคยอยากเป็นครูประถมซะด้วยซ้ำ อยากด่าเด็ก ก๊าก

ซักพักนึงก็อยากเป็นหมอ เพราะตอนนั้นเรียนเก่งด้วย (ไม่ได้อยากจะอวดไร แต่ตอนนั้นติดอันดับสายชั้นอ่ะ) จริงๆเริ่มอยากเป็นเลยเพราะไม่สบาย ไปหาหมอ แล้วก็ทึ่งมากว่าทำไมหมอเก่งจังเลย *O* ตรวจแป๊บๆก็รู้ว่าเป็นอะไร รักษายังไง ว่าแล้วก็เกิดอารมณ์อยากช่วยชีวิตคน (กิ๊วว) ตอนนั้นเราเรียนเก่งด้วยแหละ (ไม่ได้จะอวดนะ แต่ติดอันดับสายชั้นจริงๆ ส่วนตอนนี้อย่าพูดถึงเล้ย) อยากเป็นถึงขนาดเตรียมหาข้อมูลอะไรเรียบร้อย หมอเรียนอะำไรบ้าง เรียนที่ไหน แต่ละปีเรียนยังไง หนักแค่ไหน ฯลฯ ชอบอ่านเรื่องเกี่ยวกัีบร่างกายคนด้วย ศึกษาพวกสมุนไพร ยา โรคต่างๆ อ่านหนังสือเยอะมาก คิดแล้วโคดทึ่งเลย เมื่อก่อนทำไปได้ไงวะ – -?

สมัยประถมคิดว่าตัวเองชอบวิทย์อ่ะ (อันที่จริงเลยเพ้อว่าเป็นนักวิทย์ด้วย ฮ่าๆ) เลยจับตัวเองโยนเข้ารร.วิทย์, มอ.วิทยานุสรณ์ เข้าไปแรกๆโคดเห่อ บ้าอ่านหนังสือ แต่เริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ เพราะเจอแต่เพื่อนเก่งๆ เทพๆเลยเริ่มเข้าใจว่าเราไม่ได้เก่งเลยซักนิด ที่บ้าเห่อเป็นหมอเพราะคิดว่าข้าเก่งเลิศเลอที่สุดในโลกา อีกอย่างคือเราไม่ได้อึดขนาดจนเรียนหนักๆแบบพวกหมอไหว เลยรีเซ็ตสมองใหม่ กลายเป็นกราฟิกดีไซนเนอร์

จริงๆก็แตะกราฟิกมาแต่ไหนแต่ไร พอยิ่งนานวัน ยิ่งเข้ารร.วิทย์ ก็ยิ่งบ้าทำกราฟิกมากขึ้นเรื่อยๆ ทีนี้ก็ตาสว่าง อยากทำงานด้านนี้ไปเรื่อยๆ หลายครั้งที่รู้สึกว่าตัวเองเบื่อ อยากเลิก แต่ซักพักก็กลับมาบ้าอีก เป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนเกิดอาการเสพติด ก๊าก จนเริ่มแน่ใจว่าชัวร์ป๊าบ ชั้นรักที่จะออกแบบบ้าบอคอแตกไปเรื่อยๆ

ขนาดที่คิดว่าแน่ใจชัวร์ๆแล้วยังสับสนเลย ตอนนี้ไม่ค่อยได้แตะกราฟิกแล้ว มันเหนื่อยๆไงไม่รู้ เกิดอยากเป็นหมอขึ้นมา ถึงจะรู้ว่าตัวเองเรียนหนักไม่ค่อยไหว ทั้งที่พยายามบอกตัวเองว่าเราทนมีชีวิตซ้ำๆซากๆไม่ไหว แต่ก็ยังรู้สึกว่า…เออ…เราเกิดมาแล้ว ไม่เคยทำอะไรดีๆจริงๆจังๆให้กับชาวโลกบ้างเลย เป็นคนธรรมด๊าธรรมดา ไม่ค่อยจะเสียสละ ทุกวันนี้ยังเห็นแก่ความสุขส่วนตัวบ้าง จนแบบเราจะเป็นอย่างนี้ไปตลอดชีวิตเลยหรอ? ไม่อยากทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้างเลยหรอ? คิดหนักมากตอนนี้ ค่อนข้างเชื่อว่าถ้าจะเรียนหมอ ชั้นเรียนได้ จะเป็นอะไรชั้นเป็นได้ แต่ชั้นจะทำรึเปล่า…ไม่รู้

อันดับ 1 ยังตั้งเป้าเป็นกราฟิกดีไซน์อยู่ ตามมาติดๆคือหมอ จะลองดูว่าตัวเองทนอ่านหนังสือได้หนักและนานแค่ไหน ลองดูว่าตกใจตั้งใจจะมีชีวิตเพื่อออกแบบ หรือมันเป็นงานอดิเรกกันแน่ ในใจลึกๆหลังว่าจะเป็นหมอนะ แต่ไม่อยากทิ้งงานศิลป์ หวังลึกๆว่ามันอาจจะเป็นแค่กระแสผ่านมาแล้วผ่านไป หวังว่าเราจะตัดสินใจถูกต้อง ลงตัวสำหรับทุกๆอย่าง…

พึ่งรู้สึกจริงๆว่าคำถาม “โตขึ้นอยากเป็นอะไร?” เนี่ยยากที่สุดเลย