ตอนนี้สถาปนาตัวเองเป็น A.S.A. (American Series Addicted) เอนทรี่นี้ตั้งใจจะมากริ๊ดซีรี่ย์อย่างเดียวเลย แต่เวลาบอกเพื่อนว่าติดซีรี่ย์ ส่วนใหญ่จะชอบนึกว่าเป็นซีรี่ย์เกาหลี…ซึ่งยอมรับว่ามันสนุกนะ บางเรื่องที่ดูก็ติดงอมแงม แต่ดูบ่อยๆไปก็เบื่อ มันเหมือนเป็นแพทเทิร์นอยู่ไม่กี่แบบ จนมารู้จักซีรี่ย์เมกันเนี่ยแหละ โคดทึ่งอ่ะ ทำอย่างกับเป็นหนังโรง เพียงแต่ว่ายาวกว่าหลายเท่า(แถมมีหลาย season ซะอีก เวร) ไอเรื่องที่บทดีก็แบบดีสุดๆ …ไม่รู้ว่าบุญหรือกรรม เวลาที่ติดก็จะหนึบชนิดๆที่ต่อให้สอบกุก็ไม่อ่านเว่ย! (ก็อ่านบ้าง แต่วอกแวก – -)
เอาจริงๆชอบซีรี่ย์เมกันตั้งแต่เด็กมากๆ ยังจำได้ว่าเปิดดูทีวีไปมั่วๆจนเจอ CSI (ไม่รู้เมืองไหนแหละ) กับ Cold Case แล้วเราเกิดมาไม่เคยเจอ! อะไรที่มันจะฆ่า ชำแหละกับโหดได้ขนาดนี้! ปรากฏว่าชอบ! แล้วก็นั่งดูอย่างสนุกสนาน! …เอ่อ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นคนที่ซาดิสม์ เอ้ย ชอบดูความเจ็บปวด ไม่สะทกสะท้านกับอะไรเหวอะหวะ = =
จนเมื่อตอนม.3 เนี่ยแหละแม่-ติดสุดๆ HOUSE M.D. อ่ะตัวดีเลย ครั้งแรกที่ได้ดูคือกดเรื่อยๆจนไปถึงช่อง AXN เห็นถึงรายการ HOUSE (season3) แล้วก็คิดว่าอะำไรที่จะชื่อบ้านๆได้ขนาดนี้ -*- แต่ก็แอบสนใจเพราะเป็นเรื่องในโรงบาล (ตอนนั้นเสร่ออยากเป็นหมอว่ะค่ะ) ดูวุ่นวายดีแท้ โรคอะไรไม่รู้แปลกพิสดาร แถมถูกใจบุคลิกอีตาหมอเฮ้าส์ จำได้ว่าได้ดูตอนแรกก็ติด หลังจากนั้นก็รีบเปิดตารางดูว่ามีวันไหนอีก แล้วก็ติดมาเรื่อยยยย ยอมสละเวลา 1 ชั่วโมงเพื่อดูทุกวันจันทร์ ต่อให้พรุ่งนี้มีสอบ การบ้านเยอะห่ารากแค่ไหนก็ต้องดู!
หลังจากนั้นควักเงินซื้อ HOUSE season 1,2 ซะเลย (น้ำหน้าอย่างชั้นมีรึจะแผ่นแท้ – -) เอาแล้วแล้ว ติดชิบๆเลย ดูต่อกันได้ 8 ชั่วโมง โดยส่วนตัวคิดว่าเสน่ห์ของเฮ้าส์มันอยู่ที่สองซีซั่นแรกเนี่ยแหละ ซีซั่นสามจะเริ่มมีเรื่องดราม่าของอาการที่เฮ้าส์ติดยา แต่ยังคงสนุกชิบหายอยู่ …แต่แล้วตอนนี้เริ่มรู้สึกสนุกแบบเฉยๆตอนซีซั่น 5 หลังๆ ขนาดซีซั่นหกมาฉายแล้วยังไม่ค่อยมีอารมณ์ดูเลย T T
จริงๆแล้วดูอีกหลายเรื่องมาก ถ้าให้ไล่ชื่อคงจะตกหล่นเป็นแน่แท้ ดูแบบจริงจังจนเพื่อนสงสัยว่าเมิงเนิร์ดไม่ใช่เรอะ!? (แต่ขอโทษย่ะ ชั้นติดการ์ตูนด้วย ติดหนังด้วย จงอย่าได้มานิยามชั้นว่าเนิร์ดเด็ดขาด)
เนื่องจากว่าไม่สามารถพล่ามซีรี่ย์ที่บ้าทุกเรื่องได้ วันนี้ขอสละเอนทรี่นี้ให้กับ 24 และ Grey’s Anatomy ก่อน
อย่างที่เคยบอกในเอนทรี่นี้ว่าติด 24 เข้าซะแล้ว!! แต่ยังไม่มีโอกาสได้พล่ามจริงๆจัง พอดีกำลังรอ season 5,6 ที่สั่งซื้อไว้ เลยรีบมาพ่นซะก่อนจะจุกอกตาย

ได้ยินกิตติศัพท์ร่ำลือตั้งแต่เมื่อครั้งติด Prison break ว่าเป็นซีรี่ย์ขั้นเทพสูสีกับพี่เว้นท์ ตอนนั้นเชียร์ PB สุดหัวใจเลยไม่ได้สนใจเรื่องนี้มาก จนม.4 เทอมสอง โดนเพื่อนไซโคว่าเรื่องนี้เทพสุดตีน เลยขอยืม season 1,2 ไปดู แต่จริงๆแล้วเอาไปดองเพราะงานเยอะ จนกระทั่งปิดเทอมเนี่ยแหละได้มีโอกาสเปิดดูครั้งแรก:
- season 1 แรกๆค่อนข้างจะน่าเบื่อสมคำร่ำลือ โชคดีที่ไปสืบมาแล้ว ไม่งั้นผิดหวัง
- แรกๆไม่ชอบพระเอก แจ็ค บาวเออร์ คือ…เก่งจริงๆ แต่ดูแล้วโคดโหด บ้าระห่ำ คนละเรื่องกับพี่ไมเคิล สกอฟิลด์ เลยรู้สึกไม่ชอบเท่าไหร่
- แผ่นแรกๆมันเหมือนจะสนุกเป็นช่วงๆ ไอตอนลุ้นก็โคดลุ้น ตื่นเต้นมาก ช่วงแผ่วก็…แป่ว รำคาญครอบครัวแจ็ค
- ดูไปดูมาชอบแจ็คเข้าซะแล้ว! ด้วยความโหดแบบตรงไปตรงมาเนี่ยแหละ เป็นคนที่ดูมีหลายมิติ คือเวลาทำงานก็โหดกับลูกน้องนะ ยิ่งกับผู้ก่อการร้ายนิแบบร้ายนะ…แต่แจ็คร้ายกว่าอีกว่ะ เป็นคนที่รักครอบครัว แล้วก็เกิดมาเพื่อเป็นฮีโร่ รักประเทศยิ่งกว่าตัวเอง
- สรุปเป็นทั้งพระเอกและตัวร้ายในเวลาเดียวกัน – -;; แต่หลงรักป๋าแจ็คก็ตรงนี้แหละ
- สำหรับ season 1 ช่วงที่พีคสุดๆคือแผ่นสุดท้าย ยิ่งสองตอนสุดท้าย กริ๊ดดดดดดดดดด…มันส์ไส้แตก ไม่สงสัยแล้วว่าทำไมคนติดงอมแงม
- ตอนจบซีซั่นแรกเป็นอะไรที่ช็อคที่สุด ทำให้เราสรุปได้อย่างนี้คือ คนเขียนบทโคดไม่เอาใจคนดู สำหรับเรื่องนี้ “อะไรๆก็เกิดขึ้นได้”
หลังจากนั้นก็มาราธอนต่อด้วย season 2 ทันที ไม่ต้องหยุดหายใจกันเลยทีเดียว:
- โดยส่วนตัว season 2 สนุกกว่าซีซั่นแรก แต่มีอะไรบางอย่างในซีซั่นแรกที่ทำให้เราติดใจ คงเป็นเพราะมันคลาสสิคนะ เนื้อเรื่องยังไม่เว่อร์บานปลาย เป็นแค่การลอบสังหารกับลักพาตัวอะไรเทือกนั้น
- ซีซั่นนี้มันส์มากขึ้น ยิ่งดูยิ่งชอบป๋าแจ็ค คนอะไรจะฉลาด เก่ง อืด ถึกได้ขนาดนี้
- อ้อ…ยิ่งแจ็คฉลาด เก่งเวอ่ร์เท่าไหร่ ก็ยิ่งแปรผกผันกับความสามารถของลูกสาวแจ็ค ยุ่ง เสร่อได้ทุกเรื่อง แต่สวยเช็ดอ่ะ อันนี้ยอม (อึ๋มด้วย)
- แล้วเราก็สรุปได้อย่างนึง…
- แจ็คโผล่ไปที่ไหน ที่นั่นมีคนตายชัวร์…แต่ไม่ใช่แจ็ค = =^^
- ต่อให้ถูกระดมยิงด้วยกองทัพ แจ็คสามารถฮ่ะ ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแค่รอยถลอก รึถ้าโดนยิงก็เฉี่ยวๆ ซักพักก็ไปวิ่งเย้วๆต่อละ – -
- ถ้า season 1 จบแบบตื่นเต้น มันส์ ซีซั่นนี้ตอนหลัง “เครียด” มาก เขียนบทได้ไม่เห็นใจกันเลย สร้างแต่ปมปัญหา (ถ้าอิชั้นเป็นแจ็คคงเอาปืนยิงตัวเองให้ตายๆไปซะ)
- เป็นเรื่องที่ดูอย่างระทึกว่าใครจะตายอีก ต่อให้สำคัญใหญ่ยักษ์แค่ไหน สามารถตายได้ทั้งนั้น เพราะอย่างที่บอก คนเขียนบทไม่เอาใจคนดู เลยเดาไม่ถูกว่าอีบ้านี่จะตายมั้ย
- แต่มั่นใจได้แน่ๆว่าแจ็คไม่ตาย – -
- ปัญหาทั้งหมดแก้ได้ในตอนสุดท้าย ลุ้นสุด เครียดสุด โล่งสุดอีตอนนี้แหละ
- แจ็คกลายเป็นวีรบุรุษที่โลกลืม อีตอนมีปัญหาจิกหัวใช้แต่แจ็ค พอเรียบร้อยหมดเหมือนกลายเป็นอากาศ
- แจ็คทำทุกอย่างได้เพื่อประเทศ ต่อให้ต้องกลายเป็นผู้ร้าย ฆ่าคน ตัดนิ้ว ทรมานใคร ทำหมด ตัวเองจะเข้าคุกยังไงก็ได้
- หมั่นไส้อเมริกาชอบกล = =^^
โชคร้ายที่เพื่อนซื้อแค่ 2 seasons เราเลยต้องตากเหงือกรอ season 3,4 สั่งเองเลยทีนี้:
- season 3 สนุกสุดๆแล้วจากที่ดูมาทั้งหมด ชอบที่สุดแล้วด้วย
- เราขอแนะนำใครก็ตามที่จะก่อการร้ายใดๆ…จงเอาแจ็ค บาวเออร์ไปฆ่าซะก่อน
- เพราะต่อให้คุณซ่าส์แค่ไหน สู้ป๋าแจ็คไม่ได้คับ – - ร้ายยิ่งกว่าตัวร้ายทั้งมวล แล้วซักพักก็จะโดนพี่แกจับได้ แถมแผนไม่สำเร็จอีก เพราะฉะนั้นอย่าได้พยายามเลย – -
- แต่ต่อให้ฆ่าแจ็คก็ฆ่าไม่ตายหรอก อย่างที่ซัลลาซาร์เคยพูดไว้ “ไอ้หมอนี่ยิ่งกว่าแมวเก้าชีวิตอีก”
- เป็นธรรมเนียมของ 24 ที่จะมีวิกฤตน้ำจิ้มเปิดเรื่อง (แต่แค่น้ำจิ้มก็…) พอแก้ได้จะเป็นของจริง หนักกว่า เหนื่อยกว่า ลุ้นกว่า…
- อ่าวเฮ้ย สรุปที่กุดูมา 3 seasons นี่มันแค่ 3 วันหรอวะ!?
- พอดู season 4 จบ นึกถึงที่มีคนเคยพูดไว้ว่า 24 เป็นสารคดีชีวิตบัดซบของแจ็ค บาวเออร์
- คนอะไรจะซวย ซาดิสม์ติ๊ดชึ่งได้ขนาดนี้ ประเด็นคือพี่แกดันชอบนรกมากกว่าสวรรค์ – -
- คิดไม่ออกแล้วแฮะ
บอกได้อย่างนึงคือ ถ้าเป็นคอหนังแอ็กชั่น เรื่องนี้คือสุดยอดจริงๆ ไม่เสียดายที่ได้ดู แต่เสียใจที่ดูช้าไปนิด แอร๊ก!
ต่อเรื่องซีรี่ย์อีกนิดนึง พึ่งดู Grey’s Anatomy season 1 จบได้ เราไม่ได้ซื้อหรอก พอดีได้เป็นของแถม

สารภาพอย่างนึงว่าชอบดูซีรี่ย์หมอ ด้วยเหตุนี้ที่ดูทั้ง HOUSE, ER, และบลาๆๆเลยเกิดอยากเป็นหมอ แต่พอผ่านจุดนั้นมาแล้ว ยิ่งมาดูชีวิต intern เรางี้ขอลาอ่ะ ยอมรับว่าถึงจะอยากช่วยคน แต่ไม่อึดพอจะทำอะไรแบบนั้นได้ ยกเว้นแต่เป็นอะไรที่เราชอบจริงๆ แต่พอดีว่าอาชีพหมอมันไม่ได้น่ารักสำหรับเราขนาดนั้น ดูเรื่ิองนี้เลยสรุปได้อย่างนึงคือ “กุไม่เป็นหมอแล้วเว่ย!”
เรื่องนี้ไม่ได้สนุกอะไรมากมายสำหรับเรา ดูคลายเครียดเอาว่างๆอ่ะได้ แผ่นแรกยอมรับว่ายังเฉยๆ มันดูเป็นหนังวัยรุ่น เคสค่อนข้างเรียบๆ(เมื่อเทียบกับเฮ้าส์งี้)แต่คงเป็นเพราะตัวหลักเป็น intern เรื่องนี้เลยไม่ได้คาดหวังความซับซ้อนอะไร แถมไม่ค่อยชอบนางเอก 555 อยากจะบอกว่าสาเหตุเดียวที่ทำให้ดูเรื่องนี้คือคู่ของหมอเบิร์ค-คริสติน่า เป็นคู่ที่แปลกดี ไม่ได้น่ารัก ไม่มีกุ๊กกิ๊ก แต่เป็นเรื่องของคนสองคนที่แตกต่างกันอย่างแรง แต่ดันมารักกัน ปรากฏว่าเป็นคู่ที่คนเชียร์กันเยอะมาก รวมถึงเราด้วย
…แต่นั่นแหละ เมื่อความรักไม่ใช่สาเหตุเดียวสำหรับตอนจบแบบ Happy ending คงเป็นเพราะต่างคนต่างแตกต่างนะ สุดท้ายหมอเบิร์คเลยจากไป… ตอนแรกอ่านสปอยแล้วแทบกริ๊ด หมอเบิร์คทิ้งคริสติน่า!? ในงานแต่งงาน!? แต่พอโหลดดูถึงได้เข้าใจหมอเบิร์คว่าเพราะรักเลยต้อง let her go โอ้ย สะเทือนว่ะ จากที่กะจะติดตามต่อ season 2 ไปเรื่อยๆเลยหยุดเพียงเท่านี้ (เกรียนว่ะ) แต่อย่างที่บอก สาเหตุจริงๆที่ดูเรื่องนี้เพราะคู่นี้เท่านั้น ไม่ชอบนางเอก ดูยังไงก็ไม่มีออร่าหมอศัลย์ – - พระเอกก็เฉยๆ เนื้อเรื่องจริงๆก็สนุก แต่แบบเรื่อยๆ ไม่ได้ถูกจริตคอซาดิสม์แบบเรา กร๊าก
ซีรี่ย์เรื่องต่อไปที่อยากดูม๊ากมากคือ The Mentalist ต้องไปยืมเพื่อนก่อน

