เป็นไงล่ะ ปีใหม่ไทย งามหน้ามั้ยละะะะะะ

โอเค ไม่ได้มาบ่นเรื่องการเมืองนะ เพราะเราแทบจะไม่ได้ติดตามเลย รู้แค่ความเคลื่อนไหว แต่รายละเอียดนั้นไม่สนใจเลย จงใจไม่สนใจนั่นแหละ เพราะเวลาติดการเมืองมากๆ…ทำให้จิตตกอย่างใหญ่หลวง (เมื่อตอนเสื้อเหลืองน่ะ ตอนนั้นติดตามแบบตื่นเ้ช้าชั้นต้องเปิดทีวีดูทุกวัน แล้วช่วงนั้นเป็นอะไรที่อารมณ์ตกต่ำสุดๆเลย)

สวนกระแสอารมณ์การเมือง เอนทรี่นี้มาเก็บตกงาน “สงขลาแต่แรก” เป็นงานถนนคนเดิน เอาพวกของเก่าๆมาขายมาดู ของเก่าๆนี่รวมถึงพวกอาหาร ขนมสมัยก่อนที่ไม่เคยได้ยินชื่อ

รูปงานนี้จะไม่อัพลงมัลติพลาย เพราะไม่ได้เยอะแยะอะไร แถมไม่ค่อยสวยด้วย เอนทรี่นี้เอามาลงเก็บตกเล็กๆน้อยๆ บรรยากาศงานอาจจะไม่มาก อยากดูแบบละเอียดแนะนำกระทู้นี้:  Review: “งานสงขลาแต่แรก”…..อยากรู้ป่าว “แต่แรกอย่างไร”…ตามมาชมได้ค่ะ

งานสงขลาแต่แรก

เป็นงานถนนคนเดินเยี่ยงนี้แล

รู้ซึ้งว่าเรามันเด็กสมัยใหม่แค่ไหน เพราะแค่เห็นชื่อก็งงแล้วว่ามันขนมอะไรกัน แต่แม่กับป้าที่ไปด้วยรู้จักหมดเลย พอลองชิมแล้วขนมเก่าๆมันอร่อยมากเลยนะ อย่างน้อยก็ไม่มีผงชูรสเยอะเหมือนเลย์ – - (แอบเสียดายที่ต้องใส่ถุงพลาสติก เลยหมดอารมณ์เก่าๆไปเยอะเลย)

รูปบนคือ “ขนมกลอก” อันที่จริงมันน่าจะเป็นของว่างมากกว่า คล้ายๆกับปอเปี๊ยะสด แต่แป้งหนากว่าหน่อย ไส้ข้างในเป็นพวกถั่วงอก น้ำจิ้มก็อย่างที่เห็น อร่อยมาก! ส่วนรูปล่างคือรถเข็นขาย “การอจี้” ตอนแรกอ่านเป็น การ-อะ-จี้ =  =;; แต่จริงๆมันออกเสียงว่า กา-หร่อ-จี๊ อร่อยเหมือนกัน

มีเปิดให้เยี่ยมชมบ้านป๋าเปรม คนดีที่น่าภูมิใจแห่งจังหวัดสงขลา *O* แต่ถ่ายแป๊ะอะไรไม่รู้ ไม่ค่อยเกี่ยวกับบ้าน – -

เห็นแล้วนึกถึงการเมืองไทยขึ้นมาตะหงิดๆๆ (เอ๊ะ ไม่ไ้ด้ เอนทรี่นี้จะไม่พูดดดด)

ขอตั้งชื่อภาพนี้ว่า “ยามเหงา” (เหงาหรือกิน – -) อิชั้นถ่ายทุกอย่างที่ไม่เกี่ยวอะไรกับงาน

หลังจากนั้นก็ขึ้นรถรางชมเมือง(ทั้งๆที่ชั้นเป็นคนสงขลาน่ะนะ – -) เลยได้ candid มาอีกรูป (noise เราเพิ่มเองไม่ใช่เพราะ iso)

เริ่มค่ำ ชักคึกคัก

…จนไปเห็นสายตาคู่นี้ท่ามกลางฝูงชน ใบหน้าเลอะด้วยแสงสีกลางคืน เด็กน้อยทำให้ชั้นรู้สึก…หิววววว~

ช่วงเวลาเล็กๆน้อยๆ (รูปเด็กชักจะเยอะ – - แต่ไม่ได้รักเด็กมากขึ้นเลยว่ะ)

และ…ปิดด้วยภาพสองพ่อลูกคู่นี้ หนึ่งในรูปโปรดที่ไม่ได้สวยงามอะไรเลย

สรุปได้หลายอย่างแบบชัวร์ๆคือ

1. เราเป็นช่างภาพอีเวร (event) ที่เวรจริงๆ ถ่ายทุกอย่างที่แทบจะไม่เกี่ยวกับงานเลย – -
2. คิดจริงจังว่าจะสอยเลนส์ใหม่ ที่ใช้ประจำอยู่ตอนนี้ tamron 18-250 ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากลุง มันชักจะเก่าเกินละ โฟกัสช้า ฝุ่นเยอะ ไม่ค่อยคม
3. ลังเลว่าจะซื้อเลนส์ซูมหรือเทเล
4. หลังจากไม่ได้แตะนังหนอน 450D มานานมากกกก….พอได้มาถ่ายอีกที รู้สึกคิดถึงเสียงชัตเตอร์แรดๆของมันมากเลย คิดถึงความรู้สึกที่ได้ส่องกล้องตะลอนๆ

สรุปงานนี้…มีของน่าซื้อเยอะมาก! เป็นงานที่เดินสนุกนะ แต่ยอมรับอย่างนึงว่าไม่ชอบมางานแบบนี้กับครอบครัว มันต้องพะวงนู่นพะวงนี่ มีเวลาใหเดินอิสระถ่ายรูปจริงๆน้อยมาก(ซักพักก็โดนโทรตาม T T) ถ้าให้เลือกจะอยากมาเที่ยวกับเพื่อนซักคน ยิ่งกับคนที่ชอบถ่ายรูปนี่ใช่เลย เหนื่อยแต่หนุก ^^

ป.ล. เกือบลืม สวัสดีปีใหม่ไทยนะ! ขอให้เรื่องร้ายๆจงผ่านไปไวๆ!!