Archive for March, 2010

Good GRADE gone bad?

Good GRADE gone bad?

สืบเนื่องจากเวลาปิดเทอม เรามักจะหลงวันหลงคืน วันเวลาจะช้ากว่าเวลาจริงตลอด
อย่างเช่นเมื่อวาน แม่บ่นว่าพรุ่งนี้วันศุกร์ซะที~  ไอ้เราก็…งง ต้องเป็นวันพฤหัสสิ – -”
พอดูปฏิทินเท่านั้นแหละ…

วันที่ 26 มี.ค. เวลา 16.00 น. – รับผลสอบนักเรียนทุกระดับ

ไอสาดดดดดดด กุลืมไปได้ยังไง…? วันตัดสินชะตาว่าม.ปลายจะมีเกรด 4 โผล่บนสมุดพกมั้ย
ถ้าเทอมนี้ไม่ได้ 4 หมายความว่าอย่าได้หวังว่าอีก 4 เทอมที่เหลือจะได้
เพราะสำหรับม.ปลายรร.เรา เกรด 4 มีได้ไม่เกิน 2-3 คนในม.4 (ยกเว้นพวกห้องวิทย์พิเศษ)
ส่วนม.5 ฝันไปได้เลย =  =^^  กดเกรดที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้

ยอมรับว่า “อยากได้เกรด 4″ แต่เหตุผลจริงๆไม่ใช่เพื่อเข้ามหาลัย (มันก็ใช่ด้วยนั่นแหละ – -;;)
ไม่ได้อยากเพื่อเข้าหมอ เพราะไม่ได้อยากเป็น
เหตุผลโคดจะปัญญาอ่อน เรารู้สึกมันท้าทาย แค่นั้นแหละ ^^;;
“แต่” ไม่ได้อยากถึงขนาดกุต้องได้เท่านั้น ไม่ได้ก็ไม่ตาย
(ปรากฏว่าตอนม.ต้นที่เคยได้ 3.98 ดีใจกว่าเกรดสี่อีก เลขสวย =  = เสียวซี๊ดดีด้วย)
เพราะฉะนั้นก็ย้ำก่อนว่าเราไม่เนิร์ด ที่จะกัดลิ้นตายเพราะเกรด
และไม่ได้บ้าเรียนทั้งวันทั้งคืน สารภาพคือเกิดมายังไม่เคยเฉียดเข้าติวเตอร์
ซึ่งถ้าบอกเพื่อน เพื่อนตกใจมาก เพราะเราเคยบอกว่าเรียนพิเศษ
แต่ทว่าเรียนพิเศษของเรานั้นคือดรออิ้ง (เวรกรรม)

เอาล่ะ ยกหางตัวเองมากพอละ (กุว่าต้องมีคนหมั่นไส้ชัวร์อ่ะ แต่รู้สึกจะไม่แคร์)
เข้าเรื่องเลยคือ เกรด!!

วันนี้ตื่นเต้นเล็กๆในสะดือ แต่ตราบใดที่ยังไม่สี่โมง ก็ยังชิลๆ ^^
จนกระทั่งบ่ายสามโมงเป๊ะ แม่โทรมาบอกว่า…ตอนนี้อยู่หน้ารร.!
ที่โทรมาคือจะถามว่าเราอยู่ม.อะไร ห้องอะไร (แม่ชั้น – -)

หลังจากนั้นก็รู้สึกเหมือนมีงูบิดอยู่ในท้อง อาการธาตุทั้งมวลกำลังแตกเป็นเสี่ยงๆ
ตอนได้ยินเสียงรถแม่ขับเข้ามาในบ้าน มันเอื๊อกกกกกกกกกก!
ทันใดนั้นแม่ก็ก้าวลงจากรถ เรารีบปรี่เข้าไปหา  พร้อมกับเอื้อนเอ่ยถามว่า “แม่ รับเกรดยัง!?”

แม่หันมามองเราด้วยใบหน้าเคร่งเครียด แล้วพูดสั้นๆว่า
“เรียนยังไงถึงกลายมาเป็นอย่างนี้”

March 26, 2010 6 comments Read More
Another growing year!

Another growing year!

วันนี้ตื่นมาแบบงงๆเพราะแม่มาปลุก
หอมแก้มฟอดนึงพร้อมกับบอกว่า “Happy Birthday!”
…ถึงนึกได้ว่าวันนี้วันเกิดเรานี่หว่า! (ดีกว่าปีก่อนที่ลืมไปสนิท – -)

ไม่รู้เพราะโตขึ้นหรือว่าอย่างไร หลังๆมานี้รู้สึกเฉยๆกับวันเกิดมาก
ไม่มีความตื่นเต้น ไม่มีอารมณ์อยากได้ของขวัญ แค่มีตัวเลข 22 มาสะกิดตาแค่นั้นเอง -0-;;
เมื่อสองสามวันก่อนนี้แม่เรียกไปพบ (พูดเหมือนครูเรียกไปพบเลยนะ =  =)
ถามว่าจะเอาเลนส์อะไรรึเปล่า มีงบ 10,000 บาท
แต่ข้าพเจ้า…ซึ่งกิเลสหายวูบไปไหนไม่รู้ บอกแม่ว่าไม่เอาเลนส์ก็ได้ (เพราะที่อยากได้)มันแพงเกิน
พอดีตอนนั้นศุนย์ประชุมใกล้ๆบ้านมีงานคอม เลยขอแม่ไปดู สรุปคือได้ควายมาตัวนึง จุ 500GB
(ก็ดี เพราะมีปัญหาเรื่องไม่รู้จะเอารูปที่ถ่าย+งานเก่าๆไปไว้ส่วนไหนบนโลก)
ความรู้สึกเราคือ…วันเกิดมันก็มีแค่นี้ละ

กินเลี้ยงวันเกิด(ซึ่งเลี้ยงกันก่อนวันเกิดจริง 3 วัน…เห้ย) ก็แค่ไปกินข้าวนอกบ้านกันเงียบๆ
อิเจ้าของวันเกิดถูกลากมาอย่างงงๆ ถามว่าจะกินอะไรเป็นพิเศษก็นึกไม่ออก
แม่บอกจะพาไปกินร้านแพงๆ ก็ไม่เอาอ่ะ อยากอะไรแซ่บๆ แต่สุดท้ายก็จบตรงที่ข้าวแช่ S&P – -
แม่ให้ไปเลือกเค้ก ซึ่ง S&P ซึ่งไม่อยากจริงๆ เค้กมันแพงชิบหายวายป่อง
เลยซื้อน้ำนมข้าวโพดมาแทน (อีบ้าาา) แต่สุดท้ายก็คว้าเค้กกล่องเล็กๆมาอยู่ดี
(ปรากฏว่าเย็นนั้นเค้กจิ๋วนั้นหมดทันที…ยังไม่วันเกิดเลยแท้ๆ =  =^^)

วันนี้ซึ่งเป็นวันเกิดจริงๆ…ไม่คิดว่าจะได้อะไรละ
แต่พอเปิดเข้าวัง ตกใจโคดๆ มีชื่อตัวเองแปะบนเช้าท์…แม่เจ้าโว้ย
ในฐานะคนที่ไม่ค่อยจะให้ของขวัญใคร จำวันเกิดใครไม่ได้ เจออย่างนี้ “จุก”
ตอนเย็นยังได้เค้กวันเกิดจากแม่ด้วย เป็นเค้กวุ้นรูปปลาทอง
(เอ๊ะ แอบจิกว่าลูกสาวแม่สมองปลาทองมั้ย – -)

ที่สำคัญคือได้ของขวัญเป็นหนังสือ “ถ่ายภาพขายออนไลน์ ธุรกิจสร้างเงินล้าน”
(สมกับเป็นแม่อิชั้น รู้ใจลูก(หน้าเงิน) สนับสนุนช่องทางทำมาหากิน)

ยอมรับว่าเวลาแม่ซื้อของประเภทนี้ให้ มัน “จุก” ที่สุด
ตอนสมัยเอ๊าะๆ เรารู้สึกว่าแม่ไม่ได้อยากให้เป็นอาชีพเกี่ยวกับกราฟิก อยากให้เป็นงานอดิเรก
แต่ความน่ารักของแม่คือแม่ไม่เคยห้าม ถึงเราจะรู้ก็เหอะว่าไม่ได้อยากให้เป็นจริงๆ
(คือถ้าพูดว่าอยากเป็นหมอขึ้นมา แม่จะดันๆๆๆจนออกนอกหน้า 55)
แต่ไม่รู้เพราะดื้อหรือยังไง – - จนวันนึงแม่กลับจากฝรั่งเศส ยืนของฝากให้เรา
เป็นหนังสือ “ART NOW” (ของ Tashen)

ได้หนังสือมันก็กริ๊ดนั่นแหละ(มันเจ๋งจริงๆนะ) แต่เพราะแม่ซื้อให้เลยกริ๊ดกว่า 55
หลังจากนั้นรู้สึกแม่ซับพอร์ทเต็มที่ เพราะเคยซื้อหนังสือทำเว็บให้เป็นของฝาก
นั่งพิมพ์อยู่ตอนนี้ยังยิ้มอยู่เลย นึกภาพแม่ไปเดินๆเลือกซื้อหนังสือแนวนี้แถวร้านแล้วปลื้ม

(จากที่เคยสับสนว่าเรียนหมอดีมั้ย บอกแม่ตรงๆแล้วว่าคงไม่สามารถเป็นได้จริงๆ
เบื่อเรียนชีวะมากมาย =  = อีกอย่างทั้งบุคลิก ความชอบ ตูไม่รอดว่ะ T T
ชีวิตต้องการความแปลกแหวกเกิน)

เดี๋ยว – - ตอนแรกพูดเรื่องวันเกิดรึเปล่าวะ…กลับเข้าเรื่องๆ

ของขวัญวันเกิดอีกชิ้น อันนี้แม่ไม่ได้ซื้อให้ เพราะเป็นแมกกาซีนที่สมัครเอง
แต่ดันมาถึงวันนี้ เลยสมมติว่าเป็นของขวัญวันเกิดซะ

เปิดดูคร่าวๆในเล่มแล้วเจ๋งโคดดดดดดดดดดดด
(รู้สึกเล่มก่อนหน้ายังอ่านไม่จบ – -^^)
มีความฝันอันไกลลิบว่าซักวันจะได้ลงแมกกาซีนแบบนี้
คอมลัมน์หลังสุด (Exposure) ก็ยังดีวุ้ย!

จบกันที ชีวิตเด็กอายุ 16 วันแรก

ป.ล. ที่ไซด์บาร์เพิ่มรูปแรนดอมจาก picasa ของเราแล้วนะ คนอื่นฮิต flickr แต่พอดีสนิทกับพี่อากู๋มากกว่าก็เงี้ยแหละ ^^ ส่วนใหญ่เป็นรูปที่ถ่ายบ้าๆบอๆ

ป.ล.2 ช่วงนี้คึกวาดรูปมากมาย เบื่อเล่นคอมขึ้นมา เพราะงั้นหลังๆอาจจะเห็นผลงานวาดเยอะกว่ากราฟิก แต่ไม่บ่อยหรอก เพราะกากสุดๆ – -

March 22, 2010 6 comments Read More