เอนทรี่จะมีแต่เรื่องรร.ล่ะ เพราะชีวิตช่วงนี้วุ่นแต่เรื่องงาน การบ้านทะลักจริงๆ แบบที่ถ้ามีเวลาว่าง…ปกติจะเปิดคอม ตอนนี้ว่างเมื่อไหร่นอนทันที เมื่อคืนโหดมาก นั่งอ่านชีวะอยู่ๆก็ช็อต หลับนานตั้งแต่สองสามทุ่มยาวไปถึงหกโมงเช้าเลย – -;; แบบงานเงินอะไรกุไม่สนละ
บอกตามตรงว่าเริ่มชินจนเฉยๆอ่ะ งานเยอะก็แล้วไง เดี๋ยวก็ปั่นจนเสร็จจนได้ เพราะงั้นไม่ต้องเครียด ชิลๆ 555 (ใกล้เดดไลน์ล่ะน้ำตานองหน้า กร๊าก)
ไหนๆแล้ว โม้เรื่องโครงงานนิด แบบว่ามันอัดอั้นตันใจ หลังจากส่งหัวข้อไปมากมายหลายแสนแล้วไม่ผ่านแม่-ซักที จนสุดท้ายได้หัวข้อโครงงานแล้วค่า! เอาจริงๆก็ยังไม่แน่ชัด แต่คอนเซปหลักๆคือเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อกับน้ำซาวข้าว เท่าที่ลองหาดูน้ำซาวข้าวมีประโยชน์มากอ่ะ มีคนเอามาทำโครงงานเยอะเหมือนกัน และจากที่ลองไปหาข้อมูลบ้างน้ำซาวข้าวมันมีวิตามินกะเหล็กที่พอจะเร่งการเจริญเติบโตได้บ้าง พอดีว่ารร.เราจะเปิดแลปเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเทอมหน้า ถ้าทำโครงงานประมาณนี้คือจะเป็นรุ่นบุกเบิกใช้แลป วะฮะฮ่า
(แต่เสียวสันหลังกับโครงงานชีวะเนี่ย จริงๆอยากทำฟิสิกส์แต่เพื่อนในกลุ่มดันไม่อยาก T T เหยดดด แต่เราว่าเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อน่าหนุกนะ ค่อยอยากทำหน่อย ^^)
วันนี้กะจะเอาลายมือเล็กเชอร์ตัวเองมาประจาน กร๊ากกก
คือ…จะว่าไงดี เราเป็นคนที่เพื่อนไม่กล้ายืมสมุดเล็กเชอร์ไปลอกทั้งๆที่เราจดเร็วมาก จดทันตล๊อด แต่พอเปิดดูลายมือ …สาดดดดด อ่านไม่ออก
อีกอย่างหนึ่งที่ไม่เหมือนชาวบ้านคือ เราเป็นมนุษย์ที่ไม่ชอบใช้ปากกาสี!!
จะวิจัยว่าใช้ปากกาสีแล้วความจำดีก็วิจัยไปเหอะ…อืมม แต่อย่ามาใช้กะกุ คือมันน่ารำคาญ และน่ากลัวมากๆเวลาดูสมุดที่จดเรียบร้อย สลับสีสวยงาม นับถือพวกแบบนี้ว่ะ ทำไปได้ไงต้องคอยเปลี่ยนสีปากกา คือลองพยายามมาแล้วปรากฏว่าเฟลคร่ะ มันเหนื่อยยยยยย ไอ้เรามันถนัดจดยิกๆแบบชุ่ยๆกับดินสอ ไม่วุ่นวายดี
สมุดเราเลยออกมาหน้าตาแบบนี้ไงล่ะจ้ะ – -;;
